[KHR fic] In brilliant red memolies and Independent[10069&G69]

posted on 16 May 2010 13:42 by moekitsune

กลับมาพบกันอีกเเล้ว!

 

ขยันอัพจริงๆ(ฮา)

 

คราวที่เเล้วมาเป็นเพลง คราวนี้มาเป็นฟิคกันบ้าง

 

เเต่งไว้นานพอควรเเล้วละครับ

 

อัพครั้งนี้ เเล้วคงจะดองไปประมาณซักอาทิตยฺนึง

 

ก็เลยมาเป็นสองเรื่องในเอนทรี่เดียวเลย*หัวเราะ*

 

[ความจริงคือขี้เกียจอัพหลายเอนทรี่ในวันเดัยวนะ-3-]

 

ไม่พูดมาก ไปอ่านกันเลยนะครับ

 

 

Author: MoEKitsu

Fandom: Katekyo HitmanReborn!

Pairing: G69 [Giotto x Mukuro]

Rate: PG-13 
Warning: This is Yaoi FanFiction [Boy x Boy]

 [KHR]In brilliant red memolies

 

   หากสายหมอกคือสิ่งที่มิอาจจับต้องได้...

สิ่งที่จะโอบอุ้มเจ้าหมอกแสนงามไว้ก็มีเพียงแค่ผืนนภาเท่านั้น...

 

KHR In brilliant red memolies

          แว่วเสียงดนตรีที่บรรเลงจากภายในคฤหาสถ์หลังงามใจกลางเมืองมิลานคลอไปกับเสียงพูดคุยของเหล่าคนที่มาร่วมงานเลี้ยง

  รถสปอร์ทสีดำขลับแล่นเข้าจอดที่หน้างานตราสีทองที่ประทับอยู่บนฝากระโปรงทำให้คนรีบเดินมาเปิดประตูอย่างนอบน้อม

....ตราของวองโกเล่....

ทันที่ประตูถูกเปิดออกบู๊ทดำมันปลาบก็แตะ

ลงบนพื้นพร้อมร่างเพรียวที่ก้าวออกมา

  ชั่วครู่ที่ทุกสรรพสิ่งตกอยู่ในความเงียบราวถูกร่างงามใต้ชุดสูทหางยาวสีดำซึ่งรับกับเรือนผมสีน้ำเงินเข้มที่รวบไว้ต่ำๆยาวจรดเอวนั้นสะกดเอาไว้ด้วยดวงหน้างามและท่วงท่าสง่าหากแต่เย้ายวนในยามที่มือเรียวยื่นไปให้หญิงสาวที่มาด้วยกันซึ่งค่อยๆเก้าลงมาจากรถคันหรู  เจ้าหล่อนคือผู้ที่มีเส้นผมสีม่วงตัดกับผิวขาวซึ่งซุกซ่อนอยู่ใต้เดรสสีเข้มโคลม โดคุโร่...

   ดังนั้นชายหนุ่มที่มากับเธอคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้พิทักษ์สายหมอกที่แทบไม่มีไครเคยเห็นหน้าโรคุโด มุคุโร นั่นเอง

"ไม่ได้มางานแบบนี้นานแล้วนะครับ"เสียงนุ่มเปรยขึ้นลอยๆกับหญิงสาวข้างกายขณะที่เก้าเข้ามาในงานพร้อมทั้งบรรยากาศที่ถูกสะกดได้คลายลงหลงเหลือเพียงสายตาที่ลอบมองมาอยู่เนืองๆเท่านั้น

"เต้นรำกับผมนะครับ...โคลม"กล่าวพร้อมร่างสูงที่โค้งลงน้อยๆ

"ค่ะ ท่านมุคุโร่"เธอตอบพร้อมยิ้มน้อยๆ  มือเล็กวางบนมือขาวเป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงดนตรีได้ถูกบรรเลงขึ้น

เพลงช้าที่เขาคลับคล้ายว่าเคยได้ยินที่ไหนซักแห่งเมื่อนานมาแล้ว...

ร่างสองร่างเคลื่อนไหวไปตามจังหวะเพลงอย่างพลิ้วไหวจนโคลมอดสงสัยไม่ได้

"ท่านมุคุโร่...เต้นรำเก่งจังนะคะ"

ประโยคที่ทำให้เจ้าของตาสองสีงามประหลาดยิ้มออกมาบางๆเป็นรอยยิ้มที่แฝงความหมายบางอย่างซึ่งหญิงสาวอ่านไม่ออก

"เมื่อก่อน...เคยมีค